- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 10.387
- Reference check
- Tier 1
Show text
ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 227 checked matches: 1 name, 226 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;
ᾔδεεν οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων,
τεύχεά τʼ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα, καί τινʼ ἑταίρων
ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γʼ Ἀχαιούς.
τῷ δʼ ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων
Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.
κουριδίην ἄλοχον θήσειν, ἄξειν τʼ ἐνὶ νηυσὶν
ἕστασαν· ἅρματα δʼ εὖ πεπυκασμένα κεῖτο ἀνάκτων
ἵπποι δʼ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ,
γιγνώσκω· πάντες γὰρ ἐπιστάμεθα πτολεμίζειν.
ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς,
εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν,
αὐτὰρ ἔπειτʼ Ἔλασον καὶ Μούλιον ἠδὲ Πυλάρτην·
οἳ δʼ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες
οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,
ἆσσον ἴθʼ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθʼ ἵκηαι.
καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε
τῶν νῦν οὔ τινʼ ἐγὼ ἰδέειν δύναμʼ οὐδὲ νοῆσαι,
καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν,
ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.
Νέστορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
τιμῆς τῆς Πριάμου; ἀτὰρ εἴ κεν ἔμʼ ἐξεναρίξῃς,
νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·
Ἀντίλοχʼ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος,
στῆ δὲ πάροιθʼ ἐλθὼν κλισίης, ἔτι δʼ ἤθελε θυμῷ
τὸν δʼ Ἑλένη μύθοισι προσηύδα μειλιχίοισι·
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
πρῶτον, ἔπειτα δέ θʼ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει·
ὡς δʼ ὅτε ταρφειαὶ νιφάδες Διὸς ἐκποτέονται
οὐδέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω,
κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ.
Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.
οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε
εἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισι
ἄνσχεο νῦν· πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι
πρῶτον, ἔπειτα δέ θʼ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει
Ζῆνʼ ὕπατον μήστωρʼ, οὐδʼ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.
οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν
μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,
τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλεʼ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ
ἥρως Αὐτομέδων ἠδʼ Ἄλκιμος, οὕς ῥα μάλιστα
ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,
Πηλεΐδης δʼ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
ἔνθʼ Αἴας μὲν ὑπεξέφερεν σάκος· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως
καὶ νῦν μὲν φίλον υἱὸν ἐλύσαο, πολλὰ δʼ ἔδωκας·
βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.
ἐν φυλάκεσσʼ, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.
εἰ μή τις Δαναῶν νῦν Ἕκτορος ἀντίος εἶσιν.