- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible Leviticus 19:5
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 231 checked matches: 4 names, 227 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וְכִ֧י תִזְבְּח֛וּ זֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים לַיהוָ֑ה לִֽרְצֹנְכֶ֖ם תִּזְבָּחֻֽהוּ׃
הַצִּילֵ֣נִי מִ֭טִּיט וְאַל־ אֶטְבָּ֑עָה אִנָּצְלָ֥ה מִ֝שֹּֽׂנְאַ֗י וּמִמַּֽעֲמַקֵּי־ מָֽיִם׃
And many of them said, He hath a devil, and is mad; why hear ye him?
Behold, that thus shall the man be blessed that feareth the LORD.
Of the tribe of Simeon, Shaphat the son of Hori.
kva\ svid agraM kva\ budhna aasaam aapo madhyaM kva\ vo nuunam antaH
ἄγγελος ἦλθε θέουσʼ ἀπʼ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι
ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα
μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ·
ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδʼ οἰωνούς.
οὐ δύναμαι ἰδέειν Τρώων εἰς ἄστυ ἀλέντων,
ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον· οὐδὲ δύναντο
ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.
ἡμῖν δʼ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶ
ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος
ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο· τοῖσι δʼ ἀνέστη
ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὄρωρεν.
ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, τοῖσι δʼ ἀνέστη
ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
ἔνθʼ ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα
τῇδε μεθημοσύνῃ· ἀλλʼ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστος
ἠδʼ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·
οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα
αὐτὰρ Πηλείωνα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον
ὥς κεν Τυδέος υἱὸν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς
πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ· ὃ δʼ ἐπʼ αὐτῷ Δημολέοντα
καὶ τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον,
πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δʼ ἴσχει
τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο
ἄγγελος ἦλθε θέουσʼ ἀπʼ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι
Ἶριν δʼ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·
ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων
Τρωσὶ παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ
ἔστι δέ τις ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων
νηκούστησε θεᾶς, ἀλλʼ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετʼ αὐτούς,
ὣς οὐκ ἔστʼ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐδέ τι νῶϊν
λείπεσθʼ, οὐδʼ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς
οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
νωλεμές· οὐδʼ ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων
ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντων
ἠδʼ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν,
ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
κείνου δʼ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι
οὐκ ἂν ἔγωγε θεοῖσιν ἐπουρανίοισι μαχοίμην.
υἷάς τʼ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας,
πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.
Γυρτιάδην Μυσῶν ἡγήτορα καρτεροθύμων·
Τρῶες· ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀμύμονα Δηϊοπίτην
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·