- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 1.446
- Reference check
- Tier 1
Show text
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 219 checked matches: 2 names, 217 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων
ἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴ
αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἀπὸ νόσφιν ἐόντα
χάλκεον· αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε
τὸν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων
δώδεκα δʼ ἁπλοΐδας χλαίνας, τόσσους δὲ τάπητας,
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δʼ ἐδέξατο χαίρων.
μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·
πλάζων· οὐδέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·
μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο·
ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·
ἐξέφερον πολέμοιο· βάρυνε δέ μιν δόρυ μακρὸν
φεύξεσθʼ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες,
ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.
ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν
οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο·
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον
δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα.
θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους
ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει· ὃ δʼ ἐδέξατο χαίρων,
λίην ἄχθομαι ἕλκος ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνὴρ
πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.
ὦσε δέ μιν σθένεϊ μεγάλῳ· ὃ δὲ χάσσατʼ ὀπίσσω
τόξῳ· τοὶ δʼ ἐπέτοντο θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.
χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·
ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν
ὣς ἔφατʼ, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμʼ ἐπορούσας
σκαιῇ ἔγχος ἔχων· ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον
λαιμὸν τύψʼ ἐπὶ οἷ τετραμμένον ὀξέϊ δουρί·
ἐκπέρσει, Τρῶες δὲ κατὰ μόθον οὐ μενέουσιν.
ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει,
ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν
νῦν δʼ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη
χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν
Ἀρχέλοχός τʼ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.
μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶν
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον
Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς
τὴν δʼ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.
ἐγγύθεν ὁρμηθείς· πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ,
ζωὸς ἐών· νῦν δʼ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Δόλων Εὐμήδεος υἱός·
κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο,
εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε
Λητοῖ δʼ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς,
τὸν δʼ ἐξ ἀγχιμόλοιο ἰδὼν ἐφράσσατο κῆρυξ
ἔγχεα δʼ ἐπτύσσοντο θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
Ἄδρηστος δʼ ἄρʼ ἔπειτα λαβὼν ἐλίσσετο γούνων·