- Checked
- Reference checked
- Language
- English
- Reference
- Open English WordNet 2024
- Citation
- oewn2024:lemma:TIBERIUS CLAUDIUS NERO CAESAR AUGUSTUS
- Reference check
- Tier 1
Show count
ΤΙΒΕΡΙΥΣ ΚΛΑΥΔΙΥΣ ΝΕΡΟ ΚΑΕΣΑΡ ΑΥΓΥΣΤΥΣ
Checked count receiptOpening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 51 of 236 checked matches: 1 name, 235 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ΤΙΒΕΡΙΥΣ ΚΛΑΥΔΙΥΣ ΝΕΡΟ ΚΑΕΣΑΡ ΑΥΓΥΣΤΥΣ
Checked count receiptοἳ δʼ ὄπιθεν βάλλοντες ἐλάνθανον· οὐδέ τι χάρμης
μεῖναι ἔτʼ ἀλλήλους, καὶ γνώμεναι ὅς τε πεφεύγοι
ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,
τῇ ῥα διʼ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.
μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ
τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δʼ ἄρʼ ὀδόντας
ταρβήσας, ὅτʼ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.
ὣς ἄρα τῶν ὁμόσʼ ἦλθε μάχη, μέμασαν δʼ ἐνὶ θυμῷ
οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο.
οἵ τʼ Ἄλον οἵ τʼ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,
ἵππων φειδόμενος, μή μοι δευοίατο φορβῆς
τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπʼ οὐρανόθεν προΐαλλεν.
ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.
σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·
Πριαμίδης· πρόσθεν δʼ ἔχεν ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
τίφθʼ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
ὡς δʼ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι
αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
ὣς ἄρʼ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων
ὀτρύνων πόλεμον δέ· μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷ
ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.
τώ κε τάχʼ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος
ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσης
εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.
πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
δαιδάλεον θώρηκα, τὸν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.
θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν
Πάνδαρος, υἱὸς δʼ αὖτε Λυκάονος εὔχεται εἶναι·
οὐ γάρ σφι σταδίῃ ὑσμίνῃ μίμνε φίλον κῆρ·
χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·
νύξʼ, οὐδὲ χρόʼ ἵκανεν· ἔρυτο γὰρ ἔνδοθι θώρηξ·
ὧδε δὲ μυθέομαι, Ζεὺς δʼ ἄμμʼ ἐπιμάρτυρος ἔστω·
ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας,
εὐρὺ γὰρ ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχει σάκος· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς
ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·
τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ
θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δʼ αὐτῷ βούλετο νίκην.
τὴν ὅ γʼ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.
οἳ δʼ ἱστὸν στήσαντʼ ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν,
ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς
τόφρα γὰρ οὖν οἱ ἔγειρε μένος μέγα, ὄφρʼ ἂν Ἀχαιοὶ
τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε
ἦ ῥα γυνὴ ταμίη, ὃ δʼ ἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ
πεφράδοι; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμην
ἀλλήλοις· ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι
ἄστύ τε καὶ Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα.
φείσατʼ ἐνὶ μεγάροις ὃ γέρων, περὶ δʼ ἤθελε θυμῷ
κούρους πεντήκοντα· δύω δʼ ἡγήτορες ἦσαν,