- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 16.373
- Reference check
- Tier 1
Show text
Τρωσὶ κακὰ φρονέων· οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 188 checked matches: 188 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
Τρωσὶ κακὰ φρονέων· οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε
μορμύρων ἀφρῷ τε καὶ αἵματι καὶ νεκύεσσι.
ἦ μάλα δὴ Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον
Μηριόνης δʼ ἐξ αὖτις ἐπάλμενος αἰγυπιὸς ὣς
αἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι.
σμερδαλέον δʼ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·
ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.
Οἰνεὺς μὲν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν,
οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή,
τῇ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος· ἐν δέ μιν αὐτὸν
οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.
ἀλλʼ ὅτε δὴ Τρώεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν
οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσει
σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.
τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν, ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκε,
ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
καὶ δέ σε γιγνώσκω Πρίαμε φρεσίν, οὐδέ με λήθεις,
οὐδέ μιν ἀνστήσεις, πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθῃσθα.
τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην
ἄνδρας ἐς ἀλλοδαποὺς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ,
ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·
σμερδαλέον δʼ ᾤμωξεν· ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ
ἧσται ὀδυρόμενος ἕταρον φίλον· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
μυρίον, οὐδέ οἱ ὀστέʼ ἐπιστήσονται Ἀχαιοὶ
Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων
ὀστέον, ὀφθαλμοὶ δὲ χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν
πνοιῇ δʼ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τʼ ὤμω
καὶ κύνας· οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·
μεσσοπαγὲς δʼ ἄρʼ ἔθηκε κατʼ ὄχθης μείλινον ἔγχος.
ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δʼ ἐπʼ ἀρωγῇ,
ἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δʼ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·
εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα· καὶ εἰ ἡ ῥίζα ἁγία, καὶ οἱ κλάδοι.
στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δʼ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς
ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δʼ ἔντυνον ἑκάστῳ·
παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε
μέσσον ἐπομφάλιον· περιήχησεν δʼ ἄρα χαλκός.
εἵατʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ,
ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνὶ νηῷ
ἀλλʼ ἀκέων δὴν ἧστο· Θέτις δʼ ὡς ἥψατο γούνων
ἔνθʼ ὅ γε Κοίρανον εἷλεν Ἀλάστορά τε Χρομίον τε
ποιμαίνων δʼ ἐπʼ ὄεσσι μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ,
κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·
πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δʼ ἀνάσσειν,
ὧδʼ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·
Τρώων ῥῆξε φάλαγγα, φόως δʼ ἑτάροισιν ἔθηκεν,
ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.
ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος
τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς
ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·
ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς