- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 4.38
- Reference check
- Tier 1
Show text
σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγʼ ἔρισμα μετʼ ἀμφοτέροισι γένηται.
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 193 checked matches: 1 name, 192 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγʼ ἔρισμα μετʼ ἀμφοτέροισι γένηται.
οὐδὲ γὰρ οὐδʼ εὐρύς περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας
κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
γαμβρός κέν μοι ἔοι· τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ,
νήπιοι· ἐκ γάρ σφεων φρένας εἵλετο Παλλὰς Ἀθήνη.
Τρῶάς θʼ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.
λάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχʼ ὅσσα ἔοργας.
ὤσαιτʼ Ἀργείους, πολέων δʼ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.
εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδʼ ὑπένερθε
ἔλσαν δʼ ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.
ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·
ἀλλʼ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·
καί οἱ πάντʼ ἀγορεύσατʼ· ἐγὼ δʼ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον
Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.
ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.
κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·
ταῦτά τε πάντʼ ἐπιθεῖτε, ἵνα πρήσσωμεν ὁδοῖο;
ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·
νὺξ ἀβρότη, ἢν καὶ τῇ ἀπόσχωνται πολέμοιο
ὣς ἄρʼ ὑπʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν
κείνων νικήσαντι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον· ἣ δὲ παρέστη
νῦν δʼ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς
μή μʼ οὐδὲ κρατερός περ ἐὼν ἐπιόντα ταλάσσῃ
φῆ γὰρ ὅ γʼ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ
ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.
ὀκτὼ δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀϊστούς,
Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα
γνὺξ δʼ ἔριπʼ οἰμώξας, θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε.
Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι; οὐδέ τί σε χρή.
Τρῶας δʼ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν
νωλεμέως πόλεμον δέ· κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστος
τῷδε δʼ ἐγὼν αὐτὸς θωρήξομαι· αὐτὰρ ὕπερθε
ὥς ποτέ τις ἐρέει· σοὶ δʼ αὖ νέον ἔσσεται ἄλγος
ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.
οὐδέ τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος, οὗ τέ κεν αἰεὶ
σφῶϊν δʼ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδʼ ἐνὶ θυμῷ,
παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθʼ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον,
εἰνοδίοις, οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν ἔθοντες
εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν· ἀλλά που οὕτω
οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισι,
τὴν περὶ κῆρι φίλησε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
λαβόντες δὲ ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου
ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ·
οὐδʼ ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.
Ἴλιον εἰρυόμεσθα· σὺ δʼ ἐνθάδε πότμον ἐφέψεις
ἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.
πείθεσθαι, τότε δʼ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.
οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·