- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 11.496
- Reference check
- Tier 1
Show text
ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας,
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 214 checked matches: 3 names, 211 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας,
πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δʼ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.
ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντʼ Ἀχιλῆος·
αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάου
ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.
τεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον,
αὐτίκʼ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρʼ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται
ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπων
μνησάσθω· πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι
κάτθεσαν ἐν λεχέεσσι· φίλοι δʼ ἀμφέσταν ἑταῖροι
δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς
καί σφεας φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
ὣς εἰπὼν ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
σχέτλιος· εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ σʼ ἔτʼ ἔγωγε
οὐδὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·
πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον
ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;
εἰ ζῶμεν πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν.
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δʼ ἐγώ τοι
ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς
αἴ κέ σʼ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐδέ τι γυῖα
ἀλλʼ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.
Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πὰρ δʼ ἄρα καὶ τῷ
φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ· γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς,
νῦν ὀΐω περὶ γούνατʼ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς
οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων
ἤγγειλʼ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων,
ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ,
Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς.
καὶ τρίποδʼ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον
ἀλλʼ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον
τάων αἵ τʼ ἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν,
μήτηρ δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα
ὅππως κέρδος ἔῃ· μοῦνος δʼ εἴ πέρ τε νοήσῃ
τείχεος ἆσσον ἴσαν σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες.
ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος·
πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν
καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
καί μιν δάκρυ χέουσʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
δεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.
θέρμετʼ· ἐπʼ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.
ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδʼ οἰωνοὺς
πάντα μάλʼ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.
δύσεθʼ ἁλὸς κατὰ κῦμα, Θέτις δʼ ὑπεδέξατο κόλπῳ
οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γʼ ἐκεύθανον εἴ τις ἴδοιτο·
Τληπόλεμος· καὶ τῶν μὲν ἁμαρτῇ δούρατα μακρὰ
τὴν δὲ χολωσαμένη προσεφώνεε δῖʼ Ἀφροδίτη·