- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 2.778
- Reference check
- Tier 1
Show text
ἐν κλισίῃς· οἳ δʼ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντες
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 190 checked matches: 1 name, 189 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ἐν κλισίῃς· οἳ δʼ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντες
Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἀναίνετο εἶπέ τε μῦθον·
ἦ ῥʼ αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ
Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ
κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθʼ ἄρʼ Ἀχιλλεὺς
μαίνονθʼ, ὁππότʼ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος.
πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ,
σοὶ δὲ μάλʼ ἕψομʼ ἐγώ· ποτὶ δʼ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους
αὐτὰρ ὃ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν.
βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξεν
θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·
ἢ αὐτοὶ παρὰ νηυσὶ δαμείετε ποντοπόροισιν.
Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ,
φῦσαι δʼ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθʼ ὁμήγυριν ἄλλων
οὖτά με Τυδέος υἱὸς ὑπέρθυμος Διομήδης,
σίνται ὑπʼ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τʼ ἐν ὄρεσσι
εὐξάμενος δʼ ἄρα εἶπεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·
Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.
ἀμφὶ δέ οἱ κνημὶς νεοτεύκτου κασσιτέροιο
θεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·
μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.
ἀλλʼ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς,
ὣς ἄρʼ ἔφαν, Πρίαμος δʼ Ἑλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ·
τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
τοὺς ἄλλους, μετὰ δʼ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.
ἤλυθʼ ἔχων· τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν
Κεβριόνῃ δʼ ἐκέλευσε δαΐφρονι φαίδιμος Ἕκτωρ
ἰοί τε πτερόεντες ἀπὸ νευρῆφι θορόντες,
μίμνεν ἐνὶ Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων·
Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ,
δίπλακα πορφυρέην, πολέας δʼ ἐνέπασσεν ἀέθλους
ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο,
ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.
τῆς δʼ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν· αὐτὰρ ἐπʼ αὐτοῦ
ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδʼ ἀναδῦναι
τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις
πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν
τῷ δʼ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δʼ ἀνένευσε·
καλὸν δʼ οὕτω ἐγὼν οὔ πω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω
Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο
τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδʼ ἐμπυριβήτην,
ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων
ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ
Ζηνὸς γὰρ τοῦ ἀρίστου ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύεις.
ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐδʼ ἀφάμαρτεν,
ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον