- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 12.290
- Reference check
- Tier 1
Show text
οὐδʼ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 207 checked matches: 2 names, 205 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
οὐδʼ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον· οὐδέ τι δαιτὸς
κὰδ δʼ ἔθορʼ ἐς μέσσον· θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωντας
Ἕκτορι Πριαμίδῃ, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.
οὐδʼ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐδέ τις ἄλλος
πλείστους δʼ Αἴας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱός·
εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε,
Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσʼ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων·
Ἴλιος αἰπεινή· νῦν τοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.
ὤ μοι ἐγώ, τί τʼ ἄρʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
στὰς δʼ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντεʼ ἄμειβεν·
εἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·
υἱὸς Πειριθόοιο τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·
σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·
τεύχεα δʼ ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων·
ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς· ἀλλʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
σὺν δʼ ἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον, ὦρτο δʼ ἀϋτή.
ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες.
καὶ Πριάμοιο ἄνακτος ἀπόρθητος πόλις ἔπλεν,
ἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκων
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον· αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
ἄμφω δʼ ἑζομένω γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς·
ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἐπὶ δʼ ἔστενε δῆμος ἀπείρων.
ἀλλʼ οὔ πω τοίους ἵππους ἴδον οὐδὲ νόησα.
οὔτέ ποτʼ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·
τὸν μὲν Παφλαγόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο,
οὔτέ τί μοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ·
ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
Φραδμονίδην Ἀγέλαον· ὃ μὲν φύγαδʼ ἔτραπεν ἵππους·
μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγʼ ἄριστοι
εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου
ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράων
αἶψα δʼ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.
φράζεσθʼ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει
ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ
αἴ κʼ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
ἀλλʼ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε
καὶ μένος ἐσθλὸν ἔχοντα· μετάλλησάν γε μὲν οὔ τι.
τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
ἔστη ἔχων δύο δοῦρε· μένος δέ οἱ ἐν φρεσὶ θῆκε
θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς
Τρώων ἄνθʼ ἑκατόν τε διηκοσίων τε ἕκαστος
εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·
τιμήν, ἥ τʼ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.
Τρώϊοι, οὐδέ τι πολλὸν ἄνευθʼ ἔσαν, ἀλλὰ μάλʼ ἐγγύς·
ἦ σʼ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.