- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 3.34
- Reference check
- Tier 1
Show text
οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα,
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 201 checked matches: 4 names, 197 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα,
ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας
ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·
ὣς εἰποῦσʼ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.
ὀξέα· τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπʼ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω
ἀλλʼ ἄγʼ ἐπʼ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους,
κλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι,
ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.
τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσασθαι μενεαίνων,
χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων
ἀλλὰ μάλʼ ἐσσυμένους πολεμίζειν. οὐδέ με Νηλεὺς
ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.
χεῖρες ἐμαὶ διέπουσʼ· ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται,
οὐρανόθεν καταβάς· ἔχε δʼ ἀστεροπὴν μετὰ χερσίν.
κλαῖʼ ἁδινὰ προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἐλυσθείς,
μυὼν ἀνθρώπου πέλεται· περὶ δʼ ἔγχεος αἰχμῇ
οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐδʼ ἀπιθήσει
οἳ δὲ τάχʼ ἐκπέρσουσʼ εὖ ναιομένην πόλιν ὑμήν.
τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι
Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον
χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων,
οὐδέ τί μιν παῖδες ποτὶ γούνασι παππάζουσιν
μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,
ἔξω τε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης·
ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα
γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θʼ ὑπένερθεν ἑκάστου
κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν
ὅσσʼ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
οὐ γάρ πω σάφα οἶσθʼ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·
χειρὶ δὲ χεῖρα λαβόντες ἐπιστώσαντʼ ἐπέεσσι.
καὶ μὴν οἳ τότε γʼ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
ἐρχομένῳ ἐπέτελλε δόμοις ἔνι ποιητοῖσιν·
δεινὸν ἀϋσάντων, ὅτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
αὐτὰρ ἔπειτʼ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς
ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπʼ ἀλλήλοισι θορόντες
πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασʼ ὦμον
νούσῳ ὑπʼ ἀργαλέῃ φθίσθαι οἷς ἐν μεγάροισιν,
οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν
Τρῶας ἐφʼ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ
βέλτερον ὃς φεύγων προφύγῃ κακὸν ἠὲ ἁλώῃ.
αὐτὰρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς,
τοῖσιν δʼ Ἑρμείας ζεῦξʼ ἵππους ἡμιόνους τε,
ἦλθον ἀπʼ Οὐλύμποιο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.
ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα· μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.
σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες
χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν
ἔν γʼ αὐτοσταδίῃ· ποσὶ δʼ οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν.
ἔς ῥʼ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.
δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες·
μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,