- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 23.808
- Reference check
- Tier 1
Show text
καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 220 checked matches: 1 name, 219 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·
ἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δʼ ἔχει εἰσορόωντας,
εἴρυσαν, ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν·
δεῦρʼ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν
χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν.
ἀλλʼ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν
καθὼς γέγραπται ὅτι Οὐκ ἔστιν δίκαιος οὐδὲ εἷς,
νηῶν ἐκπέμψειε λαθὼν ἱεροὺς πυλαωρούς.
βῆ ῥʼ ἀνʼ ὁδὸν μεμαώς· τὸν δὲ φράσατο προσιόντα
νηυσὶν ἄγων, ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε·
ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά,
πὺξ μάλʼ ἀνασχομένω πεπληγέμεν· ᾧ δέ κʼ Ἀπόλλων
ἐς δʼ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι
ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατʼ αὐτοὺς
κυρτὰ φαληριόωντα, πρὸ μέν τʼ ἄλλʼ, αὐτὰρ ἐπʼ ἄλλα·
Ἰδομενεύς· κρύφθη γὰρ ὑπʼ ἀσπίδι πάντοσʼ ἐΐσῃ,
Ἕκτορʼ, ὃ δὴ πολλῶν Δαναῶν ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν,
Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.
λισσόμενος ἐπέεσσιν, ἀμείλικτον δʼ ὄπʼ ἄκουσε·
ἤν περ γὰρ πόλεμόν γε φύγῃ πολύδακρυν Ἀχαιῶν,
τῷ δέ τʼ ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠΰτε πίσσα
ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς,
τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ, οὔ τι κράτεΐ γε,
ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.
Τρῶες μὲν κλαγγῇ τʼ ἐνοπῇ τʼ ἴσαν ὄρνιθες ὣς
ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι· σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις.
τοῦ δὲ γυναικὸς μέν τʼ ἀμφίδρυφοί εἰσι παρειαί,
σμῶδιξ δʼ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστη
Αἴαντʼ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ
στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,
ἔγνω πρόσθʼ ἀνδρῶν καλλιζώνων τε γυναικῶν,
εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν
ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω· νεμέσησε δʼ Ἀπόλλων
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
ἕρκος ἔμεν βελέων, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων
ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.
αἰχμὴ Πουλυδάμαντος· ὃ γάρ ῥʼ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.
πεζοί θʼ ἱππῆές τε· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.
τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,
ὦ Χρύση, πρό μʼ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
πιστότατος δέ οἱ ἔσκε μάχῃ ἔνι μεῖναι ὁμοκλήν.
ἀνδρὶ φίλῳ ἐλθόντι γανύσσεται, ὁππότε κεν δὴ
ὣς ἄρα φωνήσας ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσιν
στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν·
Ἕκτορα δʼ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων
πεζοί θʼ ἱππῆές τε· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·