- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible Ezekiel 39:6
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 194 checked matches: 2 names, 192 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וְשִׁלַּחְתִּי־ אֵ֣שׁ בְּמָג֔וֹג וּבְיֹשְׁבֵ֥י הָאִיִּ֖ים לָבֶ֑טַח וְיָדְע֖וּ כִּי־ אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
מִצְוַ֣ת שְׂ֭פָתָיו וְלֹ֣א אָמִ֑ישׁ מֵ֝חֻקִּ֗י צָפַ֥נְתִּי אִמְרֵי־ פִֽיו׃
bhadraM gRhaM kRNutha bhadravaaco bRhad vo vaya ucyate sabhaasu
vaishvaanaro\ .avatuutaye no .amartyo .avatuutaye naH
indraagnii navatim puro daasapatniir adhuunutam
stRNaanaaso barhiH pastyaaaa\vat tvotaa id indra vaajam agman
ubhe bhadre joSayete na mene gaavo na vaashraa upa tasthur evaiH
mitro no atraaditir anaagaan savitaa devo varuNaaya vocat
μητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·
τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων
εἰ δʼ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
ταῦρος· ὃ γάρ τε βόεσσι μεταπρέπει ἀγρομένῃσι·
ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ,
ἔνθʼ ὅ γε Νέστορʼ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν
πάντα μάλʼ ὅσσά τʼ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν
αὐτίκα δʼ Ἰδομενεὺς προσεφώνεε Νέστορα δῖον·
εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτʼ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
δώσει· ἀνὴρ δέ κεν οὔ τι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο
ὣς φάτο, τὸν δὲ ἄνακτα χόλος λάβεν οἷον ἄκουσε·
κοιμήσαντʼ ἄρʼ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.
πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα
νῆας ἔπι γλαφυράς· τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.
τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη μύθοισιν ἐμοῖσιν.
Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φασι περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων
εἰδόσιν ὔμμʼ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν
θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσʼ οὐδὲ μάχονται.
ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων,
ἄχνυται ἐν θυμῷ, ὅθʼ ὑπὲρ σέθεν αἴσχεʼ ἀκούω
καὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺ
πρῶτον, ἔπειτα δʼ ἔνιψʼ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι,
τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ
λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δʼ ὑπέρεπτε ποδοῖιν.
χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες.
στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματʼ Ἀχιλλεὺς
αὐτὰρ ἔπειτα καὶ αὐτὸς ἐμεῦ πέρι μάρναο χαλκῷ.
πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγʼ ἀμείνων
ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς,
τὸν δʼ ἄγε χειρὸς ἑλοῦσα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
αὐτίκα δʼ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·
βουλὴν βουλεύσῃ· μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς
πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων
πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη.
οἳ μὲν δὴ παρʼ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες
πρῶτος ὄρουσʼ, ἕλε δʼ ἄνδρα Βιάνορα ποιμένα λαῶν
ἐξῆγεν πολέμοιο δυσηχέος, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππους
οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντʼ Ἀχιλῆος
οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας,
τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφʼ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς
Πάτροκλος δʼ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων
δείσητʼ Ἀργείων πυκινὸν λόχον· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς