- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 2.295
- Reference check
- Tier 1
Show text
ἡμῖν δʼ εἴνατός ἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸς
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 183 checked matches: 183 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ἡμῖν δʼ εἴνατός ἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸς
δῶρα δʼ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν
⸂καὶ εἶπαν⸃ αὐτῷ· Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει· Οὐκ οἶδα.
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
ὣς ἔφαν, οὐδʼ ἄρα πώ σφιν ἐπεκραίαινε Κρονίων.
πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δʼ Ἕκτορι κέκλετο θυμός·
Ἰδομενεὺς δʼ ἐκ μὲν νέκυος δολιχόσκιον ἔγχος
οὔτε λόχον δʼ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
τοῦ δὲ βάδην ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
πάντων δὲ προπάροιθε δύʼ ἀνέρε θωρήσσοντο
Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐπεὶ ἴδεν ἔκθορε δίφρου.
λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων
χειρὸς ἑλοῦσʼ, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·
χάλκεα μαρμαίροντα· τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ
τὸν μὲν ἔπειθʼ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι
πρεσβύτατος γενεῇ, σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ·
σοῖς δʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,
εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφʼ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·
στήσομαι, ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην.
ἀμφὶ ἓ γιγνώσκων ἑτάρους· ἀτὰρ ἆσθμα καὶ ἱδρὼς
ἔπληντʼ ἀλλήλῃσι, πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.
ἡμεῖς δʼ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρὴ
νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς
θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν
σοὶ δʼ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,
ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,
ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν·
χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·
τὸν δʼ αὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα·
Τρῶες ὀρίνονται ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ αὐτοί.
οἵ ῥʼ ἦλθον καθʼ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·
ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.
ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων.
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
τοὺς μὲν Ἀπόλλων πέφνεν ἀπʼ ἀργυρέοιο βιοῖο
Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον
ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.
κεῖτο δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα,
οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχʼ Ἀπόλλων,
καὶ λέγει αὐτοῖς· Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;
ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·
τὸν μὲν ἔπειθʼ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι
χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ
πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν,
ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν·
δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν
οὐδὲ μάλʼ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι.
Πηλεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·
οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσʼ, οὐ πίνουσʼ αἴθοπα οἶνον,