- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 17.679
- Reference check
- Tier 1
Show text
ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 198 checked matches: 3 names, 195 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ
τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,
ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο.
κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐδʼ ἔτι φασὶ
ἀλλʼ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.
νῦν αὖ τοῦτό μʼ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.
ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος
τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
ναῦφιν ἀμυνόμενοι μετὰ Βοιωτῶν ἐμάχοντο·
οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες
καὶ τὰ μὲν αὐτὸς ἔπειτα φόρει μετὰ μῶλον Ἄρηος·
ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα.
ὣς νῦν μοι ἐθέλουσα παρίσταο καί με φύλασσε.
ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δʼ αἰνῶς
νηνεμίης ἔστησεν ἐπʼ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν
νύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;
ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν,
μιμνέτω ὥς κε πλεῖστα φέρων ἐπὶ νῆας ἵκηται,
τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.
τίσετε Πατρόκλοιο φόνον καὶ λοιγὸν Ἀχαιῶν,
εἴπʼ ἄγε μοι καὶ τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδʼ ἐστί·
ἐτραφέτην ὑπὸ μητρὶ βαθείης τάρφεσιν ὕλης·
οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματʼ ἔχων, κραδίην δʼ ἐλάφοιο,
πλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ,
εἴ κʼ ἔτι σʼ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε,
οὔταζον σάκος εὐρὺ παναίολον, οὐδὲ δύναντο
νῦν δέ με παρειποῦσʼ ἄλοχος μαλακοῖς ἐπέεσσιν
τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων,
οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθʼ αὐτὰ κέλευθα·
οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι. αὐτάρ Ἀχιλλεὺς
ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος, καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή.
αἰετοῦ οἴματʼ ἔχων μέλανος τοῦ θηρητῆρος,
ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος
μὴ δέ μʼ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις.
αἳ δʼ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί· ὣς τότʼ Ἀχαιοὶ
τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.
ἕξει μιν καὶ πέντε περιπλομένους ἐνιαυτοὺς
Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·
δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,
νύκτα διʼ ἀμβροσίην· μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται.
τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα,
Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.
κεῖτο πάρος χαρίεν· τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι
οἴκαδʼ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐδέ σʼ ὀΐω
ῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δʼ αὐτοῦ θωρήσσοντο.
ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχε· σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ
ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,
μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·
τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγησʼ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς·
ὡς δʼ ὅτʼ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ