- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 18.278
- Reference check
- Tier 1
Show text
στησόμεθʼ ἂμ πύργους· τῷ δʼ ἄλγιον, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 195 checked matches: 195 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
στησόμεθʼ ἂμ πύργους· τῷ δʼ ἄλγιον, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν
τείρουσʼ, οὐδέ τίς ἐστιν ἀρὴν καὶ λοιγὸν ἀμῦναι.
Τρῶα δʼ Ἐριχθόνιος τέκετο Τρώεσσιν ἄνακτα·
κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν
στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
ὣς ἄρʼ ἔφη, Τρῶες δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθον αὐτῶν.
ὣς αὖτις καθʼ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων
τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
Τρώων δʼ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει,
ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
στῆ δʼ ὄπιθεν, πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τʼ ὤμω
Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·
πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων,
στῆ δὲ γνὺξ ἐριπών, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.
εὗδον παννύχιοι, Δία δʼ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος,
πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.
Δωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Δυναμένη τε
ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω.
κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δʼ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·
αὖτις δʼ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσε
ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
εἰ μὴ χωσάμενος προσέφη ποταμὸς βαθυδίνης
ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα,
αὐτώ θʼ ἑστάμεναι κρατερῶς καὶ ἀνωγέμεν ἄλλους·
αὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθʼ ἵππων
ἶσον θυμὸν ἔχοντε τιταίνετον· ἀμφὶ δʼ ἄρά σφι
ὡς δʼ ὅτʼ ἀφʼ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο
μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.
ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·
αἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.
πρῶτα μὲν ὄτρυνεν Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
μάστιξεν δʼ ἵππους· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην
Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον· ἔγχεσι μὲν γὰρ
Ἀντίλοχος· ὃ γὰρ αὖτε νέους ποσὶ πάντας ἐνίκα.
ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα,
λάμφʼ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.
μάστιξεν δʼ ἵππους, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην
οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν
ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ
Πάτροκλον κλαίωμεν· ὃ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;
ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο
ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω
ὣς οἵ γʼ ἀμφίεπον τάφον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.
Ἥφαιστε πρόμολʼ ὧδε· Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει.
οἶνον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ μελίφρονα δεξιτερῆφι
Σαρπηδὼν δʼ ἄρʼ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν
μακρὰ βιβάς· πρόσθεν δὲ κίʼ αὐτοῦ Φοῖβος Ἀπόλλων