- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 2.872
- Reference check
- Tier 1
Show text
ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δʼ ἴεν ἠΰτε κούρη
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 205 checked matches: 205 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δʼ ἴεν ἠΰτε κούρη
κείσοντʼ ἐν προθύροισι. νέῳ δέ τε πάντʼ ἐπέοικεν
παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας
Ἴδεώ θʼ, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν
ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας
ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν,
χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.
παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις
στέμματʼ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
πεζὸς πρόσθʼ ἵππων· τὼ δὲ πνείοντε κατʼ ὤμων
πρὸς πόλιν, ᾗ περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο
ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετʼ ἰχθύσιν, οἵ σʼ ὠτειλὴν
φεύγοντʼ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.
τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·
καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους
ὥς πού σε προσέφη, σοὶ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθε.
οὔτασται δʼ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδʼ Ἀγαμέμνων,
αἱρήσειν, κτενέειν δὲ παρʼ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν, μήτιγε βιωτικά;
μή μοι δῶρʼ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·
Φαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας,
ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον
Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ
ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος
τὸν δʼ Ἀχιλεὺς ποταμὸν δὲ λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρεσθαι,
τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης
χερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.
οἵ τʼ ἄρʼ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τʼ ἔφαλον πτολίεθρον,
νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περὶ μύθων·
μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·
πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι· βίῃ δʼ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων.
τοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.
ἤτοι ὃ μὲν δόρυ μακρὸν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεὺς
καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθʼ ἔχε φυσιόωντας
κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος
Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην,
εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον
νῦν δʼ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς,
ἵππους δωρήσαιτʼ, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.
καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,
ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.
οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τʼ ἐκορέσσατο χεῖρας
βουλάς τʼ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·
ἦ σʼ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον
ὅσσοι δʼ ἂν πολέμοιο περὶ στυγεροῖο λίπωνται
στέμματʼ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
ἡμεῖς ⸀ἀγαπῶμεν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.
τῶν σε γέρον πλούτῳ τε καὶ υἱάσι φασὶ κεκάσθαι.
αὐτίκʼ ἐπʼ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους.