- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 2.285
- Reference check
- Tier 1
Show text
πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 147 checked matches: 147 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,
αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον.
ἔρχηται διʼ ὄρεσφι· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ἐπʼ αὐτῷ
Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες
τὸν καὶ Μηριόνης πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·
καὶ ἦν ἡμέρας τρεῖς μὴ βλέπων, καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲ ἔπιεν.
ἤματι τῷδε πόλιν πέρσειν Τρώων ἀγερώχων
φοίτα δʼ ἄλλοτε μὲν πρόσθʼ Ἕκτορος, ἄλλοτʼ ὄπισθε.
ἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινον
ὣς φάτʼ ἐποτρύνων, οἳ δʼ οὔασι πάντες ἄκουον,
Μυρμιδόνας δʼ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐδέ τις ἔτλη
Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·
πλάζομαι ὧδʼ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπʼ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος
τειρομένους δʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.
ἄφλαστον μετὰ χερσὶν ἔχων, Τρωσὶν δὲ κέλευεν·
ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
χραῖσμε σιδηρείη· πρὶν γὰρ Λυκόοργος ὑποφθὰς
ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν
πρὸς ῥόον ἀΐσσοντος ἀνʼ ἰθύν, οὐδέ μιν ἴσχεν
ὣς ἔφαθʼ, ἡνίοχος δʼ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους
προβλῆτι σκοπέλῳ· τὸν δʼ οὔ ποτε κύματα λείπει
αἰδῶ τʼ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος,
κηρύσσειν πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·
τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθων
ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου
Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι
σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν· ἦρχε δʼ Ὀδυσσεύς.
Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι
Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;
Ἥφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσε
ὣς ὃ μὲν ἐν κλισίῃσι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς
Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·
φοίτα ἀνὰ προμάχους διζήμενος, εἴ που ἐφεύροι.
Μηριόνη Μόλου υἱὲ πόδας ταχὺ φίλταθʼ ἑταίρων
ὅν τινά που μεθιέντα ἴδοις στυγεροῦ πολέμοιο.
ἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺς
τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν
τὼ νῦν σοὶ μὲν ἐγὼ ξεῖνος φίλος Ἄργεϊ μέσσῳ
ἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρʼ ἔμπεδον αὖθι μένοιεν
δῶκε φέρειν ἑτάροισι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός.
πέπλον δʼ, ὅς τίς τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος
τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·
Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τʼ ἀνθρώπων,
Πριαμίδῃ, ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν.
νίψατο δʼ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δʼ αἴθοπα οἶνον.
τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ
ὥς ποτέ τις ἐρέει· τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.
αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
ἤματι τῷ ὅτʼ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·