- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible Exodus 14:14
- Reference check
- Tier 1
Show text
יְהוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִישֽׁוּן׃
Opening
Opening page.
Hebrew Atbash
Showing 38 of 38 checked matches: 3 names, 35 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
יְהוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִישֽׁוּן׃
פיודור מיכילוויח דוסתויוסכי
Checked count receiptבתתלס וף לקסינגתון נד קונקורד
Checked count receiptחנופודיום בונוס-הנריקוס
Checked count receiptBut thou art the same, and thy years shall have no end.
They slay the widow and the stranger, and murder the fatherless.
Jesus answered them, Do ye now believe?
Desire not the night, when people are cut off in their place.
sobharyaa upa suSTutim maadayasva sva\rNare
pataati kuNDRNaacyaa duuraM vaato vanaad adhi
agniM toke tanaye shashvad iimahe vasuM santaM tanuupaam
sa tvaM no deva manasaa vaayo mandaano agriyaH
iiyuSiiNaam upamaa shashvatiinaam aayatiinaam prathamoSaa vy a\dyaut
tasmai dhattaM suviiryaM gavaam poSaM svashvyam
pavamaana vidaa rayim asmabhyaM soma duSTaram
mahi mahe tavase diidhye nRRn indraayetthaa tavase atavyaan
idaM ha nuunam eSaaM sumnam bhikSeta martyaH
guhaa satiir upa tmanaa pra yac chocanta dhiitayaH
sushilpe bRhatii mahii pavamaano vRSaNyati
αἴ κέν μοι δώῃ Ζεύς τʼ αἰγίοχος καὶ Ἀθήνη
δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δʼ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·
Τυδεΐδης ὄχʼ ἄριστος ἐὼν λάχʼ ἐλαυνέμεν ἵππους.
πρὶν δʼ οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατὰ λαιμὸν ἰείη
αὐτίκα δʼ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας
Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δʼ αὐτῷ
Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δʼ αὐτῷ
οἴῳ φαινομένη· τῶν δʼ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο·
ἀλλὰ ἀδελφὸς μετὰ ἀδελφοῦ κρίνεται, καὶ τοῦτο ἐπὶ ἀπίστων;
ἤ νύ σέ που δέος ἴσχει ἀκήριον· οὐ σύ γʼ ἔπειτα
Φυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς,
καὶ πόσιας· ὃ δʼ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει
θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ
ἤτοι ὑπέσχεθε χεῖρʼ, ὃ δʼ ἄρʼ ἔμβαλεν ἄγχι παραστάς,
ἡμεῖς δʼ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δʼ ἐπιγίγνεται ὥρη·
أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا
وَتِلْكَ الْقُرَى أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِدًا
فَأَرَادَ أَنْ يَسْتَفِزَّهُمْ مِنَ الْأَرْضِ فَأَغْرَقْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ جَمِيعًا