- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible Joshua 12:15
- Reference check
- Tier 1
Show text
The king of Libnah, one; the king of Adullam, one;
Opening
Opening page.
Hebrew Ordinal
Showing 50 of 239 checked matches: 16 names, 223 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
The king of Libnah, one; the king of Adullam, one;
The children of Hariph, an hundred and twelve.
vaajeSu saasahir bhava tvaam iimahe shatakrato
tubhyam agre pary avahan suuryaaM vahatunaa saha
tvaam agne haviSmanto devam martaasa iiLate
pari yo rodasii ubhe sadyo vaajebhir arSati
sanaa dakSam uta kratum apa soma mRdho jahi
navaM nu stomam agnaye divaH shyenaaya jiijanam
puroLaashaM no andhasa indra sahasram aa bhara
yo dhaarayaa paavakayaa pariprasyandate sutaH
sutaavantas tvaa vayam prayasvanto havaamahe
adhiin nv atra saptatiM ca sapta ca
καλλείψειν, ἧς εἵνεκʼ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;
αὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.
οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον
δαιμονίη, τί με ταῦτα λιλαίεαι ἠπεροπεύειν;
ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν.
οὐχ ἕδος· εἶμι γὰρ αὖτις ἐπʼ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα
μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδʼ ἐπαρήγει.
ὣς εἰπὼν λίπε λαὸν Ἀχαιϊκὸν ἐννοσίγαιος,
καὶ σάκος· ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε
γῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ·
αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
ἥ ἑ μάλιστʼ εἴωθε κακῇς ὀδύνῃσι πελάζειν.
τὼς δέ σʼ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλʼ ἐφίλησα,
δησαίμην, τὰ δέ κʼ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.
τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς·
αὐτὰς δʼ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θʼ ἅρματα ἄξω·
μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·
Ἥρης Ἑρμείω τε καὶ Ἡφαίστοιο ἄνακτος
ἑστήκειν· αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.
ὠρώρει, δύο δʼ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς
ἦ ῥα, καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
Πήδαιον δʼ ἄρʼ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν
εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου
εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·
εἴκετε, μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι.
φοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέρʼ ἵκανεν,
σοὶ δʼ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν
ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη
εἰ δʼ ἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσω
ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι.
ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε·
καὶ μάλα τειρόμενοί περ· ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει·
καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.
Εἶπεν δέ· Ἄνθρωπός τις εἶχεν δύο υἱούς.
ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο
Ἴδην δʼ ἵκανον πολυπίδακα μητέρα θηρῶν,
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُونَ