- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible Nehemiah 7:56
- Reference check
- Tier 1
Show text
The children of Neziah, the children of Hatipha.
Opening
Opening page.
Hebrew Ordinal
Showing 50 of 278 checked matches: 7 names, 271 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
The children of Neziah, the children of Hatipha.
iiLenyo vo manuSo yugeSu samanagaa ashucaj jaatavedaaH
indraagnii yuvor api vasu divyaani paarthivaa
uurjaahutir vasuunaaM shaM ca yosh ca mayo dadhe
na seshe yasya romashaM niSeduSo vijRmbhate
atandro havyaa vahasi haviSkRta aad id deveSu raajasi
agne yaM yaj~nam adhvaraM vishvataH paribhuur asi
adrogham aa vahoshato yaviSThya devaaM+ ajasra viitaye
πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπʼ οὔδει
χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον· αὐτὰρ ἔπειτα
ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτʼ ἐν κονίῃσι μιγείης.
ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχεʼ ἔκειτο,
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
νήδυμος ἀμφιχυθείς· μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα
λυγρὸς ἐών· ὑμῖν δὲ νεμεσσῶμαι περὶ κῆρι.
δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο
αἴ κʼ ἐθέλῃσʼ εἰπόντος ἀκουέμεν· ὥς κέ οἱ αὖθι
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
εἴ περ γὰρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν,
δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;
Ἀντίλοχος δʼ Ἄβληρον ἐνήρατο δουρὶ φαεινῷ
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
ἑστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυρέῃσιν.
καὶ τά γε χρυσείην ἐς λάρνακα θῆκαν ἑλόντες
Τυδεΐδη περὶ μέν σε τίον Δαναοὶ ταχύπωλοι
ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπʼ εὐρέα πόντον ἄγουσι·
Αἰνείαο δʼ ἐπαΐξας καλλίτριχας ἵππους
ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον· ὃ δʼ ἔβραχε θυμὸν ἀΐσθων,
ἀλλʼ ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
σμερδαλέῳ· μέγα δʼ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.
ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.
ἱππῆες Πυλίων, τὰ δʼ ἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν.
ἡμεῖς δʼ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη.
οἳ δʼ ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους
οἵ τʼ ἔλαφον κεραὸν μέγαν οὔρεσι δῃώσαντες
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
ζώγρει ἐπιπνείουσα κακῶς κεκαφηότα θυμόν.
ἀθάνατον θεὸν ὧδε βροτοὺς ἀγαπαζέμεν ἄντην·
Φθίην δʼ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων
τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν,
ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ
Αἰγάς, ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνης
κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε,
νήπιος, οὐδʼ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ
ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا