- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible Genesis 11:20
- Reference check
- Tier 1
Show text
And Reu lived two and thirty years, and begat Serug:
Opening
Opening page.
Hebrew Reduced
Showing 50 of 691 checked matches: 21 names, 670 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
And Reu lived two and thirty years, and begat Serug:
sahasre pRSatiinaam adhi shcandram bRhat pRthu
shuciH paavaka ucyate somaH sutasya madhvaH
kasya vRSaa sute sacaa niyutvaan vRSabho raNat
adhi putropamashravo napaan mitraatither ihi
shraddhaaM hRdayya\yaakuutyaa shraddhayaa vindate vasu
aagne vaha haviradyaaya devaan indrajyeSThaasa iha maadayantaam
taM shishiitaa svadhvaraM satyaM satvaanam Rtviyam
agnir ukthe purohito graavaaNo barhir adhvare
te nuunaM no .ayam uutaye varuNo mitro aryamaa
vishvaa ruupaaNy aavishan punaano yaati haryataH
τῶν κʼ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα
τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
χεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.
ἀστράπτων ἐπιδέξιʼ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.
αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι,
ἕλκε δʼ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια·
ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.
εἰ δέ κʼ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς
ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,
ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι.
τὴν δʼ ἐγὼ οὐ δώσω· περὶ δʼ αὐτῆς πειρηθήτω
δύσετʼ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.
νεκροῦ χωρήσουσι· πάρος τινὰ γαῖα καθέξει.
ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο,
οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο,
ἀλλʼ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα· τοὶ γὰρ ἄριστοι
οἵω τώ γε λέοντε δύω ὄρεος κορυφῇσιν
ὄρσασʼ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,
αἰχμάς· ἀλλʼ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν
κύκλου ποιητοῖο· λίθου δʼ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν,
τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης
ὃν δὲ ὁ θεὸς ἤγειρεν οὐκ εἶδεν διαφθοράν.
ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο· θεῶν δʼ ἀέκητι τέτυκτο
τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.
ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,
αὐτὰρ ἔπειτʼ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς
οἳ δʼ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·
τίλλων ἐκ κεφαλῆς· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθε.
εἶπε δʼ ἐπευξάμενος Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσι·
πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν
πολλὰ μάλʼ οὐκ ἐθέλουσα. ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷ
ἀνδρῶν ἠδʼ ἵππων· κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν
ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
Αἴας δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν·
κτείνων· ἀλλʼ ὅτε δὴ πυκινῇς ἐνέκυρσε φάλαγξι
δαίνυσθαί μιν ἄνωγον ἐνὶ μεγάροισιν ἕκηλον·
τίφθʼ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι; ἦ τινʼ ἑταίρων
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِ
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ