Classical527
- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible 1 Samuel 23:27
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Latin Classical Ordinal
Showing 50 of 140 checked matches: 140 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וּמַלְאָ֣ךְ בָּ֔א אֶל־ שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר מַהֲרָ֣ה וְלֵ֔כָה כִּֽי־ פָשְׁט֥וּ פְלִשְׁתִּ֖ים עַל־ הָאָֽרֶץ׃
וַיֹּ֖אמֶר הִקְשִׁ֣יתָ לִשְׁא֑וֹל אִם־ תִּרְאֶ֨ה אֹתִ֜י לֻקָּ֤ח מֵֽאִתָּךְ֙ יְהִֽי־ לְךָ֣ כֵ֔ן וְאִם־ אַ֖יִן לֹ֥א יִהְיֶֽה׃
עַד־ אָ֤נָה ׀ תְּה֥וֹתְת֣וּ עַל אִישׁ֮ תְּרָצְּח֢וּ כֻ֫לְּכֶ֥ם כְּקִ֥יר נָט֑וּי גָּ֝דֵ֗ר הַדְּחוּֽיָה׃
וְגַלְתִּ֥י בִירוּשָׁלַ֖͏ִם וְשַׂשְׂתִּ֣י בְעַמִּ֑י וְלֹֽא־ יִשָּׁמַ֥ע בָּהּ֙ ע֔וֹד ק֥וֹל בְּכִ֖י וְק֥וֹל זְעָקָֽה׃
וַיִּהְי֣וּ דְבָרָ֔יו עִ֚ם יוֹאָ֣ב בֶּן־ צְרוּיָ֔ה וְעִ֖ם אֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֑ן וַֽיַּעְזְר֔וּ אַחֲרֵ֖י אֲדֹנִיָּֽה׃
יָ֘בֵ֤שׁ כַּחֶ֨רֶשׂ ׀ כֹּחִ֗י וּ֭לְשׁוֹנִי מֻדְבָּ֣ק מַלְקוֹחָ֑י וְֽלַעֲפַר־ מָ֥וֶת תִּשְׁפְּתֵֽנִי׃
בָּ֧אָה הַצְּפִירָ֛ה אֵלֶ֖יךָ יוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ בָּ֣א הָעֵ֗ת קָר֛וֹב הַיּ֥וֹם מְהוּמָ֖ה וְלֹא־ הֵ֥ד הָרִֽים׃
וַיַּ֖עַשׂ אֶת־ הַבְּרִ֣יחַ הַתִּיכֹ֑ן לִבְרֹ֙חַ֙ בְּת֣וֹךְ הַקְּרָשִׁ֔ים מִן־ הַקָּצֶ֖ה אֶל־ הַקָּצֶֽה׃
לֹ֥א יֵשְׁב֖וּ בְּאֶ֣רֶץ יְהוָ֑ה וְשָׁ֤ב אֶפְרַ֙יִם֙ מִצְרַ֔יִם וּבְאַשּׁ֖וּר טָמֵ֥א יֹאכֵֽלוּ׃
וְלַאֲשֶׁ֖ר בְּחֶבְר֑וֹן וּֽלְכָל־ הַמְּקֹמ֛וֹת אֲשֶֽׁר־ הִתְהַלֶּךְ־ שָׁ֥ם דָּוִ֖ד ה֥וּא וַאֲנָשָֽׁיו׃
כִּ֣י מִ֣י כָל־ בָּשָׂ֡ר אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע קוֹל֩ אֱלֹהִ֨ים חַיִּ֜ים מְדַבֵּ֧ר מִתּוֹךְ־ הָאֵ֛שׁ כָּמֹ֖נוּ וַיֶּֽחִי׃
וַיֹּ֥אמֶר מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־ יְהוֹשָׁפָ֑ט הֲלֹא֙ אָמַ֣רְתִּי אֵלֶ֔יךָ לֹא־ יִתְנַבֵּ֥א עָלַ֛י ט֖וֹב כִּ֥י אִם־ לְרָֽע׃
יִֽזַּל־ מַ֙יִם֙ מִדָּ֣לְיָ֔ו וְזַרְע֖וֹ בְּמַ֣יִם רַבִּ֑ים וְיָרֹ֤ם מֵֽאֲגַג֙ מַלְכּ֔וֹ וְתִנַּשֵּׂ֖א מַלְכֻתֽוֹ׃
כָּל־ יְמֵ֣י רָ֭שָׁע ה֣וּא מִתְחוֹלֵ֑ל וּמִסְפַּ֥ר שָׁ֝נִ֗ים נִצְפְּנ֥וּ לֶעָרִֽיץ׃
וְשַׂמְתִּ֥י שֹׁמְר֛וֹן לְעִ֥י הַשָּׂדֶ֖ה לְמַטָּ֣עֵי כָ֑רֶם וְהִגַּרְתִּ֤י לַגַּי֙ אֲבָנֶ֔יהָ וִיסֹדֶ֖יהָ אֲגַלֶּֽה׃
The fifth to Nethaniah, he, his sons, and his brethren, were twelve:
Wherefore hidest thou thy face, and holdest me for thine enemy?
Two things have I required of thee; deny me them not before I die:
For the wrath of man worketh not the righteousness of God.
And if they be bound in fetters, and be holden in cords of affliction;
dvaa dhanum bRhatiim apsv a\ntaH pavitravantaa carataH punantaa
pra bodhayoSaH pRNato maghony abudhyamaanaaH paNayaH sasantu
sa vRtrahendraH kRSNayoniiH puraMdaro daasiir airayad vi
upainam aadhvaM sumanasyamaanaa aa vo gachaati pratRdo vasiSThaH
taaM+ aa tiSTha tebhir aa yaahy arvaa ~N havaamahe tvaa suta indra some
upasthaaya maataram annam aiTTa tigmam apashyad abhi somam uudhaH
athedaM vishvam pavamaana te vashe tvam indo prathamo dhaamadhaa asi
anye jaayaam pari mRshanty asya yasyaagRdhad vedane vaajy a\kSaH
bRhaspatiH prathamaM jaayamaano maho jyotiSaH parame vyo\man
sa it tamo .avayunaM tatanvat suuryeNa vayunavac cakaara
achaa sindhum maatRtamaam ayaasaM vipaasham urviiM subhagaam aganma
sasvash cid dhi samRtis tveSy e\Saam apiicye\na sahasaa sahante
tryudaayaM devahitaM yathaa va stomo vaajaa RbhukSaNo dade vaH
harii nu kaM ratha indrasya yojam aayai suuktena vacasaa navena
rasaayyaH payasaa pinvamaana iirayann eSi madhumantam aMshum
kathaa mitraaya miiLhuSe pRthivyai bravaH kad aryamNe kad bhagaaya
anaanudo vRSabho dodhato vadho gambhiira RSvo asamaSTakaavyaH
vi rodasii atapad ghoSa eSaaM jaate niSThaam adadhur goSu viiraan
ta etam uurvaM vi bhajanta gonaam athaitad vacaH paNayo vamann it
shriye te pRshnir upasecanii bhuuc chriye darvir arepaaH
indraavaruNaav abhy aa tapanti maaghaany aryo vanuSaam araatayaH
aibhir agne sarathaM yaahy arvaa ~N naanaarathaM vaa vibhavo hy ashvaaH
pari pra dhanvendraaya soma svaadur mitraaya puuSNe bhagaaya
vayaM sahasram RSibhiH sanema vidyaameSaM vRjanaM jiiradaanum
καὶ ὅστις σε ἀγγαρεύσει μίλιον ἕν, ὕπαγε μετʼ αὐτοῦ δύο.
ἱστὸν δʼ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες
τὸ γὰρ ἅγιον πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἃ δεῖ εἰπεῖν.
إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِينًا
أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا