Ordinal612
- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible 2 Chronicles 30:13
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Latin Ordinal
Showing 50 of 111 checked matches: 111 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וַיֵּֽאָסְפ֤וּ יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עַם־ רָ֔ב לַעֲשׂ֛וֹת אֶת־ חַ֥ג הַמַּצּ֖וֹת בַּחֹ֣דֶשׁ הַשֵּׁנִ֑י קָהָ֖ל לָרֹ֥ב מְאֹֽד׃
וְהָיָ֤ה הַשָּׁרוֹן֙ לִנְוֵה־ צֹ֔אן וְעֵ֥מֶק עָכ֖וֹר לְרֵ֣בֶץ בָּקָ֑ר לְעַמִּ֖י אֲשֶׁ֥ר דְּרָשֽׁוּנִי׃
טָֽמְנֽוּ־ גֵאִ֨ים ׀ פַּ֡ח לִ֗י וַחֲבָלִ֗ים פָּ֣רְשׂוּ רֶ֭שֶׁת לְיַד־ מַעְגָּ֑ל מֹקְשִׁ֖ים שָֽׁתוּ־ לִ֣י סֶֽלָה׃
וְנָתַתָּ֣ה אֹתָ֗הּ עַל־ אַרְבָּעָה֙ עַמּוּדֵ֣י שִׁטִּ֔ים מְצֻפִּ֣ים זָהָ֔ב וָוֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב עַל־ אַרְבָּעָ֖ה אַדְנֵי־ כָֽסֶף׃
וַֽיְהִי֙ בִּשְׁנַ֣ת שָׁלֹ֔שׁ לְהוֹשֵׁ֥עַ בֶּן־ אֵלָ֖ה מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל מָלַ֛ךְ חִזְקִיָּ֥ה בֶן־ אָחָ֖ז מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
וַיָּ֣מָת יוֹסֵ֔ף בֶּן־ מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִ֑ים וַיַּחַנְט֣וּ אֹת֔וֹ וַיִּ֥ישֶׂם בָּאָר֖וֹן בְּמִצְרָֽיִם׃
וַיֵּ֤רֶד יְהוָה֙ בְּעַמּ֣וּד עָנָ֔ן וַֽיַּעֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וַיִּקְרָא֙ אַהֲרֹ֣ן וּמִרְיָ֔ם וַיֵּצְא֖וּ שְׁנֵיהֶֽם׃
וְלֹֽא־ דִבֶּ֥ר שָׁא֛וּל מְא֖וּמָה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא כִּ֤י אָמַר֙ מִקְרֶ֣ה ה֔וּא בִּלְתִּ֥י טָה֛וֹר ה֖וּא כִּֽי־ לֹ֥א טָהֽוֹר׃
אֵ֛לֶּה מִשְׁפְּחֹ֥ת נַפְתָּלִ֖י לְמִשְׁפְּחֹתָ֑ם וּפְקֻ֣דֵיהֶ֔ם חֲמִשָּׁ֧ה וְאַרְבָּעִ֛ים אֶ֖לֶף וְאַרְבַּ֥ע מֵאֽוֹת׃
וְלָ֣מָּה תנואון תְנִיא֔וּן אֶת־ לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מֵֽעֲבֹר֙ אֶל־ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־ נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהוָֽה׃
וְשִׁבַּר֙ אֶת־ הַמַּצֵּב֔וֹת וַיִּכְרֹ֖ת אֶת־ הָאֲשֵׁרִ֑ים וַיְמַלֵּ֥א אֶת־ מְקוֹמָ֖ם עַצְמ֥וֹת אָדָֽם׃
וְכֶ֧סֶף אַחֵ֛ר הוֹרַ֥דְנוּ בְיָדֵ֖נוּ לִשְׁבָּר־ אֹ֑כֶל לֹ֣א יָדַ֔עְנוּ מִי־ שָׂ֥ם כַּסְפֵּ֖נוּ בְּאַמְתְּחֹתֵֽינוּ׃
וְהַ֨מַּשְׂכִּלִ֔ים יַזְהִ֖רוּ כְּזֹ֣הַר הָרָקִ֑יעַ וּמַצְדִּיקֵי֙ הָֽרַבִּ֔ים כַּכּוֹכָבִ֖ים לְעוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃
וְרָ֖ם לְבָבֶ֑ךָ וְשָֽׁכַחְתָּ֙ אֶת־ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ הַמּוֹצִיאֲךָ֛ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֥ית עֲבָדִֽים׃
אַל־ תַּט־ לִבִּ֨י לְדָבָ֪ר ׀ רָ֡ע לְהִתְע֘וֹלֵ֤ל עֲלִל֨וֹת ׀ בְּרֶ֗שַׁע אֶת־ אִישִׁ֥ים פֹּֽעֲלֵי־ אָ֑וֶן וּבַל־ אֶ֝לְחַ֗ם בְּמַנְעַמֵּיהֶֽם׃
שָׂרֶ֣יהָ בְקִרְבָּ֔הּ כִּזְאֵבִ֖ים טֹ֣רְפֵי טָ֑רֶף לִשְׁפָּךְ־ דָּם֙ לְאַבֵּ֣ד נְפָשׁ֔וֹת לְמַ֖עַן בְּצֹ֥עַ בָּֽצַע׃
וְרָאָ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֑י אִם־ פָּשֹׂ֤ה תִפְשֶׂה֙ בָּע֔וֹר וְטִמֵּ֤א הַכֹּהֵן֙ אֹת֔וֹ נֶ֥גַע צָרַ֖עַת הִֽוא׃
And Bethuel begat Rebekah: these eight Milcah did bear to Nahor, Abraham’s brother.
For vain men would be wise, though man be born like a wild ass’s colt.
They spake and said to the king Nebuchadnezzar, O king, live for ever.
adriNaa te mandina indra tuuyaan sunvanti somaan pibasi tvam eSaam
pra tad duHshiime pRthavaane vene pra raame vocam asure maghavatsu
yo jaata eva prathamo manasvaan devo devaan kratunaa paryabhuuSat
yam ashvinaa suhavaa rudravartanii aa suuryaayai tasthathuH
gamann asme vasuuny aa hi shaMsiSaM svaashiSam bharam aa yaahi sominaH
indrash ca viSNo yad apaspRdhethaaM tredhaa sahasraM vi tad airayethaam
aheLataa manasaa shruSTim aa vaha duhaanaaM dhenum pipyuSiim asashcatam
hariM hi yonim abhi ye samasvaran hinvanto harii divyaM yathaa sadaH
idam agne sudhitaM durdhitaad adhi priyaad u cin manmanaH preyo astu te
niiciinaa sthur upari budhna eSaam asme antar nihitaaH ketavaH syuH
sa hi kSatrasya manasasya cittibhir evaavadasya yajatasya sadhreH
mahe yat pitra iiM rasaM dive kar ava tsarat pRshanya\sh cikitvaan
srajaM kRNvaano janyo na shubhvaa reNuM rerihat kiraNaM dadashvaan
tam aa nuunaM vRjanam anyathaa cic chuuro yac chakra vi duro gRNiiSe
maa te rasasya matsata dvayaavino draviNasvanta iha santv indavaH
ayaM yonish cakRmaa yaM vayaM te jaayeva patya ushatii suvaasaaH
vishvaamitro yad avahat sudaasam apriyaayata kushikebhir indraH
taM sindhavo matsaram indrapaanam uurmim pra heta ya ubhe iyarti
ud vRtrahan vaajinaaM vaajinaany ud rathaanaaM jayataaM yantu ghoSaaH
yadiid ahaM yudhaye saMnayaany adevayuun tanvaaaa\ shuushujaanaan
uteva me varuNash chantsy arvan yatraa ta aahuH paramaM janitram
ἀποκριθέντες δέ τινες τῶν γραμματέων εἶπαν· Διδάσκαλε, καλῶς εἶπας·
Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.
ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ.
ἠγάπα δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ τὸν Λάζαρον.
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ
قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ
فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَى إِسْحَاقَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ