Reverse953
- Checked
- Reference checked
- Work
- Torah / Hebrew Bible
- Language
- Hebrew
- Counted as
- Verse
- Reference
- Torah / Hebrew Bible
- Citation
- Torah / Hebrew Bible Genesis 43:34
- Reference check
- Tier 1
Opening
Theonyma
Opening page.
Opening
Opening page.
Latin Reverse Ordinal
Showing 50 of 119 checked matches: 119 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
וַיִּשָּׂ֨א מַשְׂאֹ֜ת מֵאֵ֣ת פָּנָיו֮ אֲלֵהֶם֒ וַתֵּ֜רֶב מַשְׂאַ֧ת בִּנְיָמִ֛ן מִמַּשְׂאֹ֥ת כֻּלָּ֖ם חָמֵ֣שׁ יָד֑וֹת וַיִּשְׁתּ֥וּ וַֽיִּשְׁכְּר֖וּ עִמּֽוֹ׃
יָצָ֙אתָ֙ לְיֵ֣שַׁע עַמֶּ֔ךָ לְיֵ֖שַׁע אֶת־ מְשִׁיחֶ֑ךָ מָחַ֤צְתָּ רֹּאשׁ֙ מִבֵּ֣ית רָשָׁ֔ע עָר֛וֹת יְס֥וֹד עַד־ צַוָּ֖אר סֶֽלָה׃
וַיְהִ֣י אֽ͏ַחֲרֵי־ כֵ֗ן וּלְאַבְשָׁל֧וֹם בֶּן־ דָּוִ֛ד אָח֥וֹת יָפָ֖ה וּשְׁמָ֣הּ תָּמָ֑ר וַיֶּאֱהָבֶ֖הָ אַמְנ֥וֹן בֶּן־ דָּוִֽד׃
וַיֹּ֥אמֶר קַ֖יִן אֶל־ הֶ֣בֶל אָחִ֑יו וֽ͏ַיְהִי֙ בִּהְיוֹתָ֣ם בַּשָּׂדֶ֔ה וַיָּ֥קָם קַ֛יִן אֶל־ הֶ֥בֶל אָחִ֖יו וַיַּהַרְגֵֽהוּ׃
וּזְעַקְתֶּם֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא מִלִּפְנֵ֣י מַלְכְּכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר בְּחַרְתֶּ֖ם לָכֶ֑ם וְלֹֽא־ יַעֲנֶ֧ה יְהוָ֛ה אֶתְכֶ֖ם בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃
כִּֽי־ שֹׁדֵ֤ד יְהוָה֙ אֶת־ בָּבֶ֔ל וְאִבַּ֥ד מִמֶּ֖נָּה ק֣וֹל גָּד֑וֹל וְהָמ֤וּ גַלֵּיהֶם֙ כְּמַ֣יִם רַבִּ֔ים נִתַּ֥ן שְׁא֖וֹן קוֹלָֽם׃
וַיְצַ֤ו לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אֵ֚ת אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֵ֖ת יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־ נ֑וּן וְאֶת־ רָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
וְֽהַיּ֨וֹם הַזֶּ֜ה תֹּאמַ֣רְנָה ׀ שָׂר֣וֹת פָּֽרַס־ וּמָדַ֗י אֲשֶׁ֤ר שָֽׁמְעוּ֙ אֶת־ דְּבַ֣ר הַמַּלְכָּ֔ה לְכֹ֖ל שָׂרֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וּכְדַ֖י בִּזָּי֥וֹן וָקָֽצֶף׃
הִנֵּה֙ בִּֽהְיוֹת֣וֹ תָמִ֔ים לֹ֥א יֵֽעָשֶׂ֖ה לִמְלָאכָ֑ה אַ֣ף כִּי־ אֵ֤שׁ אֲכָלַ֙תְהוּ֙ וַיֵּחָ֔ר וְנַעֲשָׂ֥ה ע֖וֹד לִמְלָאכָֽה׃
וְהָיָ֣ה כְשִׁבְתּ֔וֹ עַ֖ל כִּסֵּ֣א מַמְלַכְתּ֑וֹ וְכָ֨תַב ל֜וֹ אֶת־ מִשְׁנֵ֨ה הַתּוֹרָ֤ה הַזֹּאת֙ עַל־ סֵ֔פֶר מִלִּפְנֵ֖י הַכֹּהֲנִ֥ים הַלְוִיִּֽם׃
וְ֠קָמוּ שֶׁ֜בַע שְׁנֵ֤י רָעָב֙ אַחֲרֵיהֶ֔ן וְנִשְׁכַּ֥ח כָּל־ הַשָּׂבָ֖ע בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְכִלָּ֥ה הָרָעָ֖ב אֶת־ הָאָֽרֶץ׃
Then cometh he to Simon Peter: and Peter saith unto him, Lord, dost thou wash my feet?
And Jacob sod pottage: and Esau came from the field, and he was faint:
And Saul answered, God do so and more also: for thou shalt surely die, Jonathan.
Rtasya yoge vi Syadhvam uudhaH shruSTiivariir bhuutanaasmabhyam aapaH
madhvaa sampRktaaH saaragheNa dhenavas tuuyam ehi dravaa piba
taaM+ aa namobhir urucakSaso nRRn vishvaan va aa name maho yajatraaH
pra -praayam agnir bharatasya shRNve vi yat suuryo na rocate bRhad bhaaH
pra haMsaasas tRpalam manyum achaamaad astaM vRSagaNaa ayaasuH
matsi shardho maarutam matsi devaan matsi dyaavaapRthivii deva soma
indraaviSNuu dRMhitaaH shambarasya nava puro navatiM ca shnathiSTam
tvam agne shashamaanaaya sunvate ratnaM yaviSTha devataatim invasi
vardhad ukthair vacobhir aa hi nuunaM vy adhvaiti payasa usriyaayaaH
upa te stomaan pashupaa ivaakaraM raasvaa pitar marutaaM sumnam asme
ya eka ic cyaavayati pra bhuumaa raajaa kRSTiinaam puruhuuta indraH
yasmin vishvaani bhuvanaani tasthus tisro dyaavas tredhaa sasrur aapaH
vayaH suparNaa upa sedur indram priyamedhaa RSayo naadhamaanaaH
aa na stuta upa vaajebhir uutii indra yaahi haribhir mandasaanaH
abhi sidhmo ajigaad asya shatruun vi tigmena vRSabheNaa puro .abhet
bhojam ashvaaH suSThuvaaho vahanti suvRd ratho vartate dakSiNaayaaH
vRSaa vRSNe duduhe dohasaa divaH payaaMsi yahvo aditer adaabhyaH
indrasyaatra taviSiibhyo virapshina Rghaayato araMhayanta manyave
aryamya\M varuNa mitrya\M vaa sakhaayaM vaa sadam id bhraataraM vaa
imam uu Su vo atithim uSarbudhaM vishvaasaaM vishaam patim R~njase giraa
agniiSomaa brahmaNaa vaavRdhaanoruM yaj~naaya cakrathur ulokam
kRdhii Sv a\smaaM+ aditer anaagaan vy enaaM+si shishratho viSvag agne
aa yoniM vanyam asadat punaanaH sam indur gobhir asarat sam adbhiH
sa iyaanaH karati svastim asmaa iSam uurjaM sukSitiM vishvam aabhaaH
tisro divaH pRthiviis tisra invati tribhir vratair abhi no rakSati tmanaa
ghRtena dyaavaapRthivii vy u\ndhi suprapaaNam bhavatv aghnyaabhyaH
tubhyaM dakSa kavikrato yaaniimaa deva martaaso adhvare akarma
yasya shashvat papivaaM+ indra shatruun anaanukRtyaa raNyaa cakartha
καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστιν μου ἄξιος.
τότε ⸂δύο ἔσονται⸃ ἐν τῷ ἀγρῷ, ⸀εἷς παραλαμβάνεται καὶ ⸁εἷς ἀφίεται·
οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι,
τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία, ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος·
قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ
وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا بِهَا إِلَّا يَسِيرًا
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوسًا