שָׁלֹ֣שׁ רְגָלִ֔ים תָּחֹ֥ג לִ֖י בַּשָּׁנָֽה׃

dvaa janaa yaatayann antar iiyate naraa ca shaMsaM daivyaM ca dhartari

utsa aasaam parame sadhastha Rtasya pathaa saramaa vidad gaaH

وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

οὐ γάρ ἐστιν προσωπολημψία παρὰ τῷ θεῷ.

καί ποτέ τις εἴπῃσιν ἰδὼν κατὰ δάκρυ χέουσαν·

لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

gachaamitraan pra padyasva maamiiSaaM kaM canoc chiSaH

ἐς Φθίην, δαίσειν δὲ γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσι.

قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν

yuvo rathasya pari cakram iiyata iirmaanyad vaam iSaNyati

taa vaaM samyag adruhvaaNeSam ashyaama dhaayase

ὣς λίπον, αὐτὰρ πεζὸς ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα

And Moses went and spake these words unto all Israel.

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ

ὣς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν· ἣ δέ νυ μήτηρ

aa yathaa mandasaanaH kiraasi naH pra kSudreva tmanaa dhRSat

Σάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντι

upa priyam panipnataM yuvaanam aahutiivRdham

sajoSasaa uSasaa suuryeNa corjaM no dhattam ashvinaa

κεῖτο δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα,

ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι ἀκλεὲς αὔτως·

νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας,