וַיֹּאמַ֑ר פָּנַ֥י יֵלֵ֖כוּ וַהֲנִחֹ֥תִי לָֽךְ׃

κρυπταδίῃ φιλότητι μιγήμεναι· ἀλλὰ τὸν οὔ τι

uta syaa no divaa matir aditir uutyaa gamat

ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δʼ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε

αἰνὸν ἄχος τό μοί ἐστιν, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ.

εἶμι καὶ οὐχ ἅλιον ἔπος ἔσσεται. εἰ δέ μοι αἶσα

فَتَنَازَعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى

miiLhuSmatiiva pRthivii paraahataa madanty ety asmad aa

τεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·

ὦ γέρον εἴθʼ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν

ἐν δέ σφιν Ῥῆσος βασιλεὺς πάϊς Ἠϊονῆος.

I am the true vine, and my Father is the husbandman.

ἠπείλει καὶ κεῖνος ἐναντίβιον πολεμίξων

bRhaspate yaa paramaa paraavad ata aa ta RtaspRsho ni SeduH

So shall thy poverty come as one that travelleth, and thy want as an armed man.

RSidviSe marutaH parimanyava iSuM na sRjata dviSam

φύλοπις, εὖτʼ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες

ὣς φάτο δάκρυ χέων, τοῦ δʼ ἔκλυε πότνια μήτηρ

ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι

ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δʼ ἀγκὰς ἄκοιτιν·

ὣς δʼ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كَانُوا صَادِقِينَ

Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠΰν τε μέγαν τε

καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν.