וְהָיָ֣ה שַׁדַּ֣י בְּצָרֶ֑יךָ וְכֶ֖סֶף תּוֹעָפ֣וֹת לָֽךְ׃

מִ֭לְּפָנֶיךָ מִשְׁפָּטִ֣י יֵצֵ֑א עֵ֝ינֶ֗יךָ תֶּחֱזֶ֥ינָה מֵישָׁרִֽים׃

οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ

ἀτρεκὲς αἷμʼ ἔσσευα βαλών, ἤγειρα δὲ μᾶλλον.

punaanaH soma jaagRvir avyo vaare pari priyaH

ayaM vRtash caatayate samiiciir ya aajiSu maghavaa shRNva ekaH

δύσετο δʼ ἠέλιος, τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν,

θρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα,

Then Joshua commanded the officers of the people, saying,

For our God is a consuming fire.

There the prisoners rest together; they hear not the voice of the oppressor.

θυμὸν ἀπὸ μελέων δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω.

τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ

Λήϊτον αὖθʼ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρʼ ἐπὶ καρπῷ

Τληπόλεμος δʼ ἐπεὶ οὖν τράφʼ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ,

νηῒ δʼ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος

μάντι κακῶν οὐ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·

τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαι

puru tvaa daashvaan voce .arir agne tava svid aa

τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαι

οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσειʼ Ἀγαμέμνων

nahi vaaM vavrayaamahe .athendram id yajaamahe shaviSThaM nRNaaM naram

δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δʼ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον

abhi no naryaM vasu viiram prayatadakSiNam