قَالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عَاكِفِينَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَى

yaj~naasaahaM duva iSe .agnim puurvasya shevasya

μὴ ὃ μὲν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο

ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθα

τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

τοὺς δʼ ἄρʼ ὑπὸ τρόμος εἷλεν Ἀχαιούς τε Τρῶάς τε

ἣ δʼ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·

imaa u tvaa sute -sute nakSante girvaNo giraH

ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν

pa ~ncaare cakre parivartamaane tasminn aa tasthur bhuvanaani vishvaa

His scales are his pride, shut up together as with a close seal.

Uriah the Hittite, Zabad the son of Ahlai,

ὣς εἰποῦσʼ ἵδρυσε θρόνῳ ἔνι θοῦρον Ἄρηα.

स्थितधीः किं प्रभाषेत किमासीत व्रजेत किम्

tveSaM shardho na maarutaM tuviSvaNy anarvaaNam puuSaNaM saM yathaa shataa

τοῦ δʼ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τʼ ἐπικίδναται ἠώς·

hanaava vRtraM nirehi soma haviS Tvaa santaM haviSaa yajaama

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,

οὐδέ ποτʼ ἐκπέρσει· πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.

τέθναθι· κῆρα δʼ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ

μή πως ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου

ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν.