מֵ֭עוֹלָם נִסַּ֥כְתִּי מֵרֹ֗אשׁ מִקַּדְמֵי־ אָֽרֶץ׃

כָּל־ הַיָּדַ֖יִם תִּרְפֶּ֑ינָה וְכָל־ בִּרְכַּ֖יִם תֵּלַ֥כְנָה מָּֽיִם׃

וְיִפְתָּ֥ח וְאַשְׁנָ֖ה וּנְצִֽיב׃

עַד־ מָתַ֥י תִּשְׁפְּטוּ־ עָ֑וֶל וּפְנֵ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תִּשְׂאוּ־ סֶֽלָה׃

Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

ἀλγήσας δʼ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.

νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι

ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν

ὡς δʼ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ,

وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

Wherefore I command thee, saying, Thou shalt separate three cities for thee.

Rjraaso maa pRthiviSThaaH sudaasas tokaM tokaaya shravase vahanti

τρεῖς τε κασιγνήτους, τούς μοι μία γείνατο μήτηρ,

uta tvaabadhiraM vayaM shrutkarNaM santam uutaye

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

Βελλεροφόντης δὲ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον

minantaa dasyor ashivasya maayaa anupuurvaM vRSaNaa codayantaa

لَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ كِتَابًا فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

patir hy a\dhvaraaNaam agne duuto vishaam asi

τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.

ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες·

φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους,

ἀλλὰ φόνος τε καὶ αἷμα καὶ ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.