מֶ֤לֶךְ חָרְמָה֙ אֶחָ֔ד מֶ֥לֶךְ עֲרָ֖ד אֶחָֽד׃

עֹֽשֶׁר־ וְכָב֥וֹד אִתִּ֑י ה֥וֹן עָ֝תֵ֗ק וּצְדָקָֽה׃

וּכְתַבְתָּ֛ם עַל־ מְזוּזֹ֥ת בֵּיתֶ֖ךָ וּבִשְׁעָרֶֽיךָ׃

And Lot went out at the door unto them, and shut the door after him,

puuSaNvate te cakRmaa karambhaM harivate haryashvaaya dhaanaaH

οἳ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην

And he said, My presence shall go with thee, and I will give thee rest.

svaadhyo\ .ajanayan brahma devaa vaastoS patiM vratapaaM nir atakSan

aashuM duutaM vivasvato vishvaa yash carSaNiir abhi

ἀποθέσθαι ὑμᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης,

νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα ⸀δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ⸀εἰσιν·

guuLhaM jyotiH pitaro anv avindan satyamantraa ajanayann uSaasam

هَذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ

δώματʼ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.

εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑὸν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς,

سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ

رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ

Egypt was glad when they departed: for the fear of them fell upon them.

vRNak pipruM shambaraM shuSNam indraH puraaM cyautnaaya shayathaaya nuu cit

οὓς καὶ ἐκάλεσεν ἡμᾶς οὐ μόνον ἐξ Ἰουδαίων ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐθνῶν;—

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُورًا

pra nu vocaM cikituSe janaaya maa gaam anaagaam aditiM vadhiSTa

तत्क्षेत्रं यच्च यादृक् च यद्विकारि यतश्च यत् । स च यो यत्प्रभावश्च तत्समासेन मे शृणु

ud dharSaya maghavann aayudhaany ut satvanaam maamakaanaam manaaMsi