יַרְמוּת֙ וַעֲדֻלָּ֔ם שׂוֹכֹ֖ה וַעֲזֵקָֽה׃

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ

ποιμὴν οὐδʼ ἀροτὴρ εἶσʼ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

στῆ δʼ ἄρʼ ὑπʼ Αἴαντος σάκεϊ Τελαμωνιάδαο.

πάντες δʼ ἐν χροῒ πῆχθεν ἀρηϊθόων αἰζηῶν·

asme rayiM naasatyaa bRhantam apatyasaacaM shrutyaM raraathaam

so arSendraaya piitaye tiro romaaNy avyayaa

yo ma imaM cid u tmanaamandac citraM daavane

RtaM vadann Rtadyumna satyaM vadan satyakarman

δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι·

ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν·

στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι κιών, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

τυτθόν· ἔπειτα δέ κʼ αὐτὸν ἐπαΐξαντες ἕλοιμεν

λαυκανίης καθέηκα· πάρος γε μὲν οὔ τι πεπάσμην.

χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτα

تَرْمِيهِمْ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ

εὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.

aa naH pavasva dhaarayaa pavamaana rayim pRthum

قَالُوا يَا مُوسَى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ

εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε

na maa taman na shraman nota tandran na vocaama maa sunoteti somam

μητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μʼ ἐθέλησε

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمَنِ عِتِيًّا